Ocena pracy drużyn

Zwykły wpis

W wielu środowiskach funkcjonuje tzw. system mian (nazywany czasem także kategoryzacją, klasyfikacją czy współzawodnictwem drużyn). Jest to system pozwalający namiestnikowi (a w zasadzie komendzie hufca) z jednej strony ocenić pracę drużyny, a z drugiej, tym samym narzędziem, mobilizować kadrę drużyny i całą drużynę do lepszego działania. Każde środowisko może przyjąć odpowiedni dla siebie system, którego zaletą, jest kompleksowa ocena pracy drużyny, oparta na funkcjonowaniu elementów metody.

Idea

Drużyna corocznie (zwykle w ujęciu roku harcerskiego) zostaje sklasyfikowana na jednym z trzech poziomów (można wprowadzić więcej poziomów lub miana pośrednie np. z wyróżnieniem). W tym celu, należy ocenić całościową pracę jednostki, dlatego poszczególne poziomy zależne powinny być od jakości pracy drużyny, funkcjonowania elementów metody, realizacji programu rocznego i obozowego, podejmowanych działań czy zaangażowania drużyny i kadry w życie hufca.

Wymagania, które trzeba spełnić na kolejne miana, muszą być jasno określone i powszechnie dostępne. Tworząc od podstaw taki system oceny, warto na pewno zapoznać się z kilkoma funkcjonującymi w różnych hufcach, a także przeprowadzić w gronie instruktorskim dyskusję o tym jak miana mogą wpływać na jakość pracy drużyn, kto,co i jak ma sprawdzać itd, dzięki czemu wypracowana propozycja będzie dostosowana do potrzeb i możliwości danego środowiska.

Jeśli w hufcu działają inne namiestnictwa dobrze jest porównać regulaminy i wymagania, tak by w całym hufcu ocena była porównywalna, a drużynowi czuli, że ocena jest sprawiedliwa.

Korzyści

Dzięki takiemu systemowi oceny, można obserwować na przestrzeni lat jak drużyna działała – czy utrzymywała poziom, działała lepiej czy gorzej i dlaczego. Jest to też dobra forma współzawodnictwa między drużynami.

Istotne jest też to, że pierwsze miano w zasadzie osadzone jest zwykle na instrukcji działania drużyny, co oznacza, że jeśli tylko drużyna działa poprawnie, zostanie sklasyfikowana na minimum pierwszym poziomie oceny. Jeśli zaś nie uzyska żadnego miana za cały rok pracy, to jest to ważny sygnał alarmowy dla komendy hufca, dla namiestnika i dla drużynowego. Wówczas należy wspólnie przeanalizować, które obszary wymagają poprawy i umówić się z drużynowym na wprowadzenie planu naprawczego lub, gdy sytuacja powtórzy się w kolejnych latach rozważyć decyzję o rozwiązaniu jednostki.

System oceny można z powodzeniem wprowadzić w każdym hufcu, niezależnie od tego czy działają w nim namiestnictwa lub zespół metodyczny. Chodzi o cykliczne i szerokie spojrzenie na pracę jednostki.

Jak oceniać

By móc rzetelnie ocenić drużynę, trzeba mieć z nią stały kontakt. To wymaga zaangażowania ze strony kadry hufca i jest to z jednej strony największe wyzwanie, ale i równocześnie największa korzyść, daleko szersza niż sama ocena. Dobrze zatem jeśli kadra namiestnictwa czy zespołu metodycznego pełni rolę opiekunów drużyn (w przypadku braku namiestnictw, mogą to być wskazani przez komendę instruktorzy odpowiedzialni za konkretne drużyny), wówczas każdy na stałe opiekuje się 2-3 jednostkami, jest z nimi w kontakcie, zna sytuację drużyn, doradza w problemach i po prostu naturalnie wie o nich prawie wszystko. Koniecznie trzeba przy tym widzieć drużynę w działaniu: odwiedzić ją na obozie, odwiedzać na zbiórkach, spotkać się z radą drużyny. Ale nie powinny to być kontrole! Niezbędne jest zbudowanie pozytywnej relacji z drużynowym, opartej na szczerości i zaufaniu.

Wiedzę opiekuna drużyny można uzupełnić też np. o przygotowaną ankietę, w której rady drużyny będą mogły dokonać samoanalizy, a jednocześnie pochwalić się czy zwrócić uwagę na coś szczególnie dla nich ważnego. Wypełnianie wspólnie takiej ankiety, to doskonała okazja do spotkania z opiekunem drużyny.

By ocena miała wymiar podnoszenia jakości pracy drużynowego i drużyny, nie powinna być sprowadzona tylko do wskazania jakie miano w danym roku drużyna zdobyła. Ocenę taką należy też spisać i na tej podstawie porozmawiać z drużynowym i radą drużyny o stanie jednostki, o tym co jest silną stroną, a nad czym należy popracować, a w razie konieczności wspólnie przygotować plan naprawczy. Ocenę dobrze też przekazać np. komendantowi szczepu.

Podsumowania mian za dany rok warto dokonać w sposób uroczysty, w gronie wszystkich jednostek. Można też wyróżnić najlepsze drużyny (np. nagrodą rzeczową, bonem zniżkowym na formy kształceniowe dla kadry, zdjęciem „złotych drużyn” w hufcu). Dodatkowo miana (np. ich nazewnictwo) można osadzić w obrzędowości namiestnictwa czy powiązać z tradycjami hufca.

Inne formy współzawodnictwa

Można stosować także inne formy współzawodnictwa między drużynami np. oceniając ich pracę programową i przyznając punkty z podjęte działania, wybierając w ten sposób na koniec roku najbardziej aktywną drużynę. Drużyny mogą przesyłać do namiestnika krótkie relacje z biwaków, rajdów, ze zdobytych stopni, sprawności, działań podjętych na rzecz wspólnoty lokalnej, opisy zrealizowanych wyczynów itd. Przy takiej formie współzawodnictwa warto jednak skupić się na tym co dobre i pozytywne. Należy nagradzać aktywność i unikać stosowania punktacji ujemnej, która z reguły przynosi więcej szkody niż pożytku. 

IMG_20150925_213426 (1)

Przykładowy regulamin i ankieta mianowa namiestnictwa starszoharcerskiego  Drogowskazy” z Hufca ZHP Łódź-Polesie

Regulamin mian – namiestnictwo starszoharcerskie

Ankieta mianowa – namiestnictwo starszoharcerskie

hm. Katarzyna Kurowska

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s